ข้ามไปเนื้อหา
MPMED Shop
MPMED HEALTH JOURNAL · RAINY SEASON

ไข้หลังลุยน้ำ: รู้จักโรคฉี่หนูและเมลิออยโดสิส

ไข้หลังสัมผัสน้ำหรือโคลนอาจมีหลายสาเหตุ อย่าวินิจฉัยจากอาการเพียงอย่างเดียว และควรบอกประวัติสัมผัสให้แพทย์ทราบ แม้น้ำจะลดแล้วก็ตาม

01

โรคฉี่หนูไม่ได้มาจากหนูเพียงอย่างเดียว

โรคเลปโตสไปโรสิสเกิดจากแบคทีเรียที่ปนเปื้อนในน้ำหรือดินจากปัสสาวะสัตว์ติดเชื้อหลายชนิด อาการอาจเริ่มในช่วง 2–30 วันหลังสัมผัส เช่น ไข้ ปวดศีรษะ ปวดกล้ามเนื้อ คลื่นไส้ หรือตาแดง ซึ่งคล้ายโรคอื่นได้

  • หากสงสัยโรคฉี่หนู ควรพบแพทย์โดยเร็วเพื่อประเมินและรักษา
  • ปิดแผลด้วยวัสดุกันน้ำ และหลีกเลี่ยงน้ำหรือดินที่อาจปนเปื้อน
02

เมลิออยโดสิสหรือโรคไข้ดิน

เป็นการติดเชื้อแบคทีเรียจากดินหรือน้ำปนเปื้อน อาจเข้าสู่ร่างกายผ่านแผล การสูดละออง หรือการกินดื่มที่ปนเปื้อน ผู้มีเบาหวาน โรคไต หรือภูมิคุ้มกันอ่อนแอมีความเสี่ยงเพิ่มขึ้น อาการอาจเป็นไข้ ไอ เจ็บหน้าอก แผล หรือการติดเชื้อรุนแรง

  • ผู้มีแผลเปิดหรือโรคประจำตัวควรหลีกเลี่ยงสัมผัสดินและน้ำขัง
  • หากหลีกเลี่ยงงานสัมผัสดินไม่ได้ ให้ใช้อุปกรณ์ป้องกันที่เหมาะสม เช่น รองเท้าบู๊ต
03

อาการที่ไม่ควรรอดูเอง

หากมีไข้หลังลุยน้ำ ให้รีบติดต่อสถานพยาบาล โดยเฉพาะเมื่อมีหายใจลำบาก สับสน ตัวหรือตาเหลือง หรืออาการทรุดลง ต้องรับการประเมินทันที ไม่ควรรอผลตรวจที่บ้าน

  • จดวันที่สัมผัสน้ำหรือโคลน และวันเริ่มมีอาการไปด้วย
  • การเลือกตรวจและการใช้ยาปฏิชีวนะควรให้แพทย์ประเมิน ไม่ซื้อยาป้องกันเอง

แหล่งข้อมูลอ้างอิง

ตรวจแหล่งอ้างอิงเมื่อ 29 กันยายน 2026 เนื้อหาเป็นความรู้ทั่วไป ไม่ใช่รายงานการระบาดแบบเรียลไทม์